op de breuklijn

waar realiteit en onzin elkaar ontmoeten

21 september 2013
Dimitri Troncquo
0 Reacties

Tommy

21 september 2013
Dimitri Troncquo | 0 Reacties

Dit is de wereld. Zij is saai. Tommy staart voor zich uit. Hij zit op het kleine balkon van zijn kleine appartement op de derde verdieping van een klein gebouw in een kleine stad. Zijn voeten voeten kruislings over elkaar, rustend op de balustrade, zijn stoel gevaarlijk balancerend op de achterste poten. Naast hem staat een bakje kersen op een stoeltje met drie poten. Één van de  poten is korter dan de andere, waardoor ook het bakje onder een suboptimale hoek de zwaartekracht bevecht. Één voor één steekt Tommy de kersen in zijn mond. Hij werkt ze traag naar binnen. Een berekend en gekoesterd procédé. Het gevoel van de gladde, stevige buitenkant wanneer hij één van de vruchtjes tussen zijn lippen door naar binnen zuigt. Een voorbode van de explosie van smaak die komen zal. Hij huivert van pure anticipatie, tot hij eindelijk, tentatief het oppervlak doorboort. Wanneer de eerste druppels van het hemelse sap zijn tong en gehemelte strelen kan hij zijn gulzigheid niet langer bedwingen. Gretig ontdoet hij het kleine harde pitje van het omvattende vruchtvlees. Hierbij gebruikt hij voornamelijk zijn geoefende tong, doch hij schrikt er niet voor terug om van tijd tot tijd, hetzij heel voorzichtig, ook zijn bijters in de strijd te gooien. 
Wanneer hij nog slechts de naakte steen in zijn mond houdt, kan het echte werk beginnen. Met een zekere, beheerste precisie mikt hij de pitten de afgrond in. Meesterlijke spuwtechniek. Terwijl hij dit doet, verroert hij verder niet. Hij luistert aandachtig en vooral geduldig tot hij één van de vele voorbijgangers hoort schrikken of vloeken. Meestal hoort hij niets. 
Dit is de wereld. Zij is saai.

Reactie plaatsen

biuquote
  • Reactie
  • Live voorbeeld
Loading